Van bloemist en bakker naar de gehandicaptenzorg: ‘Je kunt zoveel meer dan je zelf denkt!’
Wat doe je als je na jaren trouwe dienst in een vertrouwde sector plotseling de uitdaging mist? Dan gooi je het roer om. Timara Mulder (39) en Daniëlle Amptmeijer (47) verruilden respectievelijk de bloemen en de broodjes voor een carrière als Persoonlijk Begeleider Maatschappelijke Zorg bij Careander. Zij vertellen hoe het is om als zijinstromer in de zorg te gaan werken, bij de Care Academy Veluwe (CAV) een BBL-opleiding te volgen en al doende boven zichzelf uit te stijgen.
Hoewel Timara en Daniëlle tegelijkertijd vanuit Careander hun opleiding volgden via de CAV, is hun dagelijkse werkpraktijk totaal verschillend. Timara werkt op locatie Shalom in ’t Harde op de dagbesteding voor cliënten met een Ernstige Meervoudige Beperking (EMB) of een laag ontwikkelingsniveau, in afwachting van een functie als Persoonlijk Begeleider. ‘Mijn groep is heel erg gericht op beleving,’ vertelt ze. ‘Sommige cliënten kunnen niet praten. In het begin zie je vooral de handicap, maar al snel zie je de mens erachter en de specifieke wensen. Je leert elkaar begrijpen zonder woorden.’ Daniëlle werkt op woonlocatie De Rotonde in Harderwijk, met cliënten met een licht verstandelijke beperking (LVB). ‘Zij gaan overdag naar hun werk en de rest van de tijd begeleiden we hen bij het zelfstandig wonen. Denk aan doelen stellen, het huishouden structureren en leren omgaan met de avonduren. Het is geweldig om hen in kleine stapjes te zien groeien.’
De stap naar de schoolbanken
De carrièreswitch was voor beiden spannend. Daniëlle werkte 25 jaar lang bij een bakker. ‘Toen ik veertig werd, dacht ik: vind ik dit over tien jaar nog leuk? Maar ik had alleen een mavodiploma en dacht dat ik daarmee niet veel zou kunnen bereiken in een andere sector.’ Na een dagje meelopen bij Careander was ze direct verkocht door de energie die ze van de bewoners kreeg. Timara had twaalf jaar een eigen bloemenwinkel met haar zus. Toen die sloot en ze bij een andere bloemist werkte, merkte ze dat ze de uitdaging kwijt was. ‘Ik wilde de gehandicaptenzorg in, maar had geen zorgpapiertje en werd vaak afgewezen.’ Careanderbood hen de kans om te starten met een BBL-traject: één dag per week naar school en minimaal 16 uur per week werken. Een unieke kans, al was de start in de schoolbanken best een cultuurshock. Daniëlle lacht: ‘Je doet na al die jaren een laptop open en denkt: onder welke steen heb ik eigenlijk geleefd?’ Termen als “SMART-doelen” en “bewijslast” vlogen hen om de oren. ‘In het begin voelden we ons echte brugpiepers’, vult Timara aan.
Eigen regie, zelfredzaamheid en flexibiliteit
Het was wennen in het begin. ‘Vroeger wachtte je gewoon af wat de docent te vertellen had en van je vroeg’, zeggen Daniëlle en Timara. ‘Op de CAV moet je zelf veel meer initiatief tonen.’ Wat hielp, was de onderlinge klik. Toen Timara en Daniëlle na een tijdje bij elkaar in de klas kwamen, besloten ze hun onzekerheid overboord te gooien. Daniëlle: ‘We leerden durven vragen. Of het nu aan de coaches was of aan medestudenten die twintig jaar jonger waren dan wij: we stapten erop af.’ Ze zagen ook de voordelen van de manier van werken van de CAV. ‘Studenten van reguliere mbo’s vroegen zich soms gefrustreerd af waarom ze modules moesten volgen die ze helemaal niet nodig hadden voor hun werk. Op de CAV bepaal je zelf je eigen leervragen, tempo en volgorde. Wat op jouw werkplek actueel is, dat gebruik je voor school.’ Die flexibiliteit is ideaal voor zijinstromers met bijvoorbeeld een druk gezinsleven. Daniëlle: ‘Soms raakte ik mijn laptop drie maanden niet aan door de drukte thuis. Maar vervolgens zette ik de schouders eronder en typte ik in drie weken tijd zo vier grote verslagen achter elkaar.’
Rendement
Ze vinden het fijn dat je in je nieuwe werk je eigen levenservaring en talenten kunt meebrengen. Timara nam haar creatieve achtergrond mee naar de dagbesteding. ‘Voor een cliënt die snel overprikkeld raakt als de structuur wegvalt, ben ik de dag visueel gaan uittekenen met smileys en symbooltjes. Dat geeft haar veel houvast. Je leert je eigen talenten op een heel nieuwe manier inzetten.’ Het mooiste rendement van de opleiding is hun persoonlijke groei. Beiden startten ze voorzichtig op niveau 3. Maar door hun motivatie en de stimulans van hun teammanagers en opleidingscoaches, stroomden ze direct door naar niveau 4. ‘De coach zei altijd: ‘Geloof nou eens net zoveel in jezelf als dat een ander in jou doet’,’vertelt Daniëlle. ‘Je ontdekt op de CAV dat je veel meer kunt dan je vooraf had vermoed.’
Goud waard
Inmiddels hebben ze allebei trots hun diploma op zak. Ze werken als volwaardig persoonlijk begeleider. Daniëlle heeft inmiddels de cursus werkbegeleider afgerond om zelf nieuwe BBL-studenten te gaan coachen en Timara overweegt zich verder te gaan ontwikkelen in de toekomst. Voor zijinstromers en nieuwe studenten die twijfelen hebben de dames dan ook een duidelijke boodschap. Timara: ‘De stap is spannend, maar de gehandicaptenzorg is ontzettend breed en geeft veel voldoening. Je wordt er als mens alleen maar beter van.’ Daniëlle sluit zich daar volledig bij aan. ‘Als je gemotiveerd bent, liggen alle wegen voor je open. Geloof in jezelf!’